“Kaan’dan haber aldık. Hastaneye Rıza bey bırakmıştı. Onu aramışlar sabah. Fatih Eğitim Araştırma, Lütfi Kırdar’a sevketmiş. Covid bölümüme yatırmışlar. Ben de iki kuzeni vardı, babası Rahmi bey ölmeden evvel telefonlarını bırakmıştı “ Atilla genelde yurtdışında olur pek bulamazsınız ama diğer kuzeni Nihan aklı başında, şefkatli bi kızdır. Benim arkamdan gerek olursa Kaan için onları arayabilirsiniz”... Okumaya Devam et →
“Doğma büyüme Bartınlıyım. Buraya gelişimiz 85 senesinde oldu. Birader geldi ailesiyle, arkadan bizi getirdi. Ben o zaman 17–18 öyleyim. Daha evden çıkmamıştım yani. Buralı olduk artık. Bizi rahat bıraksalar bizim her sorunumuz çözülür. Sosyal olarak diyorum yani. Dış güçlerin hesabıyla değil ama kendi örfümüzün adetleriyle. Şimdi bu kadınlar öldürülüyor falan. Evlerden uzak. Benim kızım da... Okumaya Devam et →
“En büyük hayalim İstanbul’da tek başıma üniversite okumaktı. İzmir’de çok iyi bir lisede okudum. Karşıyaka’da oturuyorduk. Son senem, yani geçen sene corono yüzünden çöp oldu. Ne mezuniyet töreni yapabildik ne balo. İlk defa bize denk geldi. Okul tarihinde yok böyle bi şey düşünün. Zaten üniversiteye giriş stresi de vardı üzerimizde. Bütün arkadaşlarından, okulundan falan ayrılıyorsun... Okumaya Devam et →
"52 yaşındayım. Üç kardeşin en küçüğüyüm. Doğma büyüme İstanbulluyum. Çocukluğum Tarabya’da geçti. Küçük abimle 20, büyük abimle 22 yaş var. İçinde bulunduğum psikolojik durumu bunlara bağlıyorum. Annemle babamın yaşlılık dönemlerine denk geldiğim ve kız çocuk olduğum için üzerime çok titrendi. Annem 43 yaşında, babam 54 yaşındaymış ben doğduğumda. Tek çocuk gibi büyüdüm. O süreçte abilerimin... Okumaya Devam et →
"Dünya üzerinde çok büyük bir komplo deneniyor. Bu virüs olayı falan hep bu deneyin parçası. Durduk yerde kimse aşı olur mu? Böyle bir sene bile dolmadan doğru dürüst denenmeden çıkarılan aşıyı vurdurur mu? Ölümü gösterecek ki sıtmaya razı etsin. Önce 5G dalgalarıyla, radyoaktif serpintilerle insanlar öldürüldü ve buna virüs dendi. Şimdi de aşı olacaksın” demeye... Okumaya Devam et →
"10 ay önce ablamın bebeği oldu. Doğum sonrasında toparlaması uzun sürdüğü için o süreçte yanlarına taşındım. Eşi zaten uzun yol çalıştığı, daha çok Rusya tarafına teslimat yaptığı için yalnız da kalmamış oldu. Zaten çok yıprandı. Uzun bi doğum oldu. Son anda normal doğumdan sezaryene döndü iş. Sonrasında dikişleri iltihaplandı, tansiyon problemi falan da yaşadı. Yani... Okumaya Devam et →
"Bu İzmir depremi hem çok üzdü hem de bütün huzurumuzu kaçırdı. Benim oturduğum apartman çok derme çatma bi apartman. Ama ben bunu daha çok görünüş olarak böyle diye düşünüyordum. İçinde zaten üç daire var, giriş katı da market. Beş katlı, asansörsüz, ısıtma sistemi olmayan, her biri 35 metrekare daireler. Aile yaşantısına pek uygun değil yani.... Okumaya Devam et →
"Boşanmak kağıtta kaldı bizde. Boşandık ama tam boşanmayı başaramadık. İki çocuk var bi kere.. Yani onlar için iletişimimiz tabii devam ediyor edecek de.. Ama ilişkimiz çok yara almış onun artçıları asıl depremden beter. Her konuşma çabamız karşılıklı itham, sitem, bağırış, öfke vs öyle. Gerçekten kendimi çok yorgun hissediyorum. Bazen denk geliyor bir iki gün bi... Okumaya Devam et →
"Evvelsi gün ben evde yokken tahkikata gelmişler eve. Beni bulamayınca konu komşu hepsine sormuşlar “Bu kadın boşandığı kocasıyla mı yaşıyor?” diye. Ben üç senedir babamdan aylık bağlattım ya onu çekemiyorlar. O yüzden ben ailemle aynı yerde oturmuyorum. Taaa buraya Mecidiyeköy’e geçtim onların yüzünden. 14 senedir burada oturuyorum. Yoksa benim doğma büyüme yerim Pendik. Sırf onlardan... Okumaya Devam et →
"Annem için hayattaki en kıymetli şey hep erkek kardeşim oldu. Babamla ben onun için hiçbir zaman önemli olmadık. Kardeşim 4 yaşındayken anneannemin balkonundan, ikinci kattan kafa üstü düşmüştü. Bi süre hastanede yattı. Durumu kritik falan demişlerdi, o zaman annemin kardeşim ölecek diye bütün psikolojisi bozulmuştu. Belki o korku içinde kaldı bilmiyorum. Bu sene kardeşim Aralık... Okumaya Devam et →
YEDİTEPE'DEN PORTRELER 