"Çok değil 7-8 ay öncesine kadar yurtdışı planları yapan bi adamdım ben. Bunun için de her tür imkana sahibim. Ama bu şimdi son zamanlarda ülkede olan bitene çok kuruldum. Yani şunu düşünüyorsun bi kere; ben bu ülkenin en iyi okullarında okudum. Benim lisem Duyun-i Umumiye’nin binası yani bu bile bi sebep gitmemek için. Görene tabii... Okumaya Devam et →
"50 sene oldu bu Nisan'da İstanbul’a geleli. Bitlis’ten geldim burada kaldım. İlk oğlum Bitlis de doğdu diğer iki çocuk burada. Çok işler yaptım evvelden, saymakla bitmez. Şimdi sadece bu işte. Ben bu caminin fahri temizliğini yapıyorum, güvenliğini sağlıyorum. 1913 senesinde Mimar Kemaleddin bey 20 liraya yaptırmış bu camiiyi Allah razı olsun. O yüzden 20 liranın... Okumaya Devam et →
"Ben yengem doğum yapacağı zaman Yayladağı’na gitmiştim. Annemler yollamıştı. Yardımım olsun diye. Orada bi gün komşuyla çarşıya çıktık. Kumaş, düğme, astar falan alıcaz. Ama o arkadaşım nasıl güzel bi kız anlatamam. Zaten ailesi tek salmıyo dışarı öyle güzel. Ceylan yürüyo sanki sokağa çıkınca. Ben o vakit 17 falanım o da 18-19 öyle akranım sayılır yani.... Okumaya Devam et →
"Ben her zaman yardımsever bi adam oldum. Yapım öyle. Eşimden ayrıldık gene ben onun dostuyum. Ama beni kullanılmak sinirlendiriyor. İki sene evli kaldık ama her tür desteği düne kadar verdim. Kanserdi zaten tedavi görüyordu. Tümörleri için bitkisel bi karışım istedi. Yani bu ilaç öyle piyasada olan bi şey değil. Ben bunu araya dostlarımı sokarak buldum.... Okumaya Devam et →
"Ben burda üç sene evvel Rus’un birini bıçakladım. Barbar Türkler, hain Türkler diye bağırıyordu. Biz o zaman devirmiştik ya bam güm uçaklarını. Dört üniversite bitirmiş Belarusluymuş. Yargıtayda şimdi dosyam. Ben bayrağım için yaptım. Ölmedi zaten de sakatlanmış. Ben anlamam o işlerden. Müge Anlı ablama da söyliycem, diycem “benim kanımın hepsini çek canlı yayında, Sedat abime... Okumaya Devam et →
“Ben kolej mezunuyum. K. kolejinde okudum. O zaman kolej okuyan azdı. 62 yaşındayım. Teknik Üniversite istiyordum olmadı. Bi daha da denemedim. Biraz kırgınlıklarım oldu hayata karşı, bi takım şeyler olacakken olmadı. O bakımdan ben de hayata karşı bi soğukluk yarattı. Tesiri hala daha devam ediyor. O zamanlar kolejde yabancı ülkelerden mektup arkadaşlığı olurdu. Benim arkadaşım... Okumaya Devam et →
"Türkiye’de belki Macaristan’da olduğu gibi “biz çingeneleri istemiyoruz” diyen bir parti ve onu destekleyen bir sosyal tabaka yok belki ama “ben Romanları çok seviyorum, Kürtlere bayılıyorum, Suriyeliler’e de yazık, aslında onlar da iyi, onlar da insan tabii” gibi üst bir dil ve ırkçılık içeren söylem biçimi yaygın. Bu dili ve onun üretildiği sosyal ilişki biçimlerini... Okumaya Devam et →
“ Altı, yedi aylıktan beri böyle. Her öğleden sonra iki gibi, apartman kapısının önünde, sağ taraftaki açıklıkta kucağımda, beraber dururuz. Hep aynı yer olacak, daha ilerisi, sol taraf falan değil. Bi de hep solumda tutucam illa. Alışkanlıklarına çok bağlı. Yarım saat orada gelen geçeni, arabaları, karşıdaki simitçiyi falan seyreder. Biraz geciksek miyavlamasından iş yapamam. Artık... Okumaya Devam et →
"Kentli ve aydın bir aileye doğmuş olsam da, nihayetinde bir kadındım. Bir parça yırtılmamı, kendime güvenimi kazanmamı, bağırabilmemi voleybol sağladı. Lisede başladığım bu spor, beni bedenimle barıştırırken, kız kardeşlik bilincini de zihnime nakşetti. Türkiye’deki pek çok alan gibi cinsiyetçi olan bu alanda yıllar geçirdim, bir sporcu olarak biraz erkeksi ve hizadaydım. Sadece bedensel performansımız değil,... Okumaya Devam et →
"Tükkanın ismi Rusça “seni seviyorum” demek. Sevda için öyle koymuşum yani. Burada yaşasın diye, hiç değilse tabelada diye yani. Kavuşulsa zaten adı sevda olmaz. O zaman da ne bu tükkan olur, ne de adı olur. Olmadı işte biraz benden, biraz etraf lafından. "Ar yu Raşın?, Du yu vant şu, bu, bilmem ne" Hep böyle. Rahat... Okumaya Devam et →
YEDİTEPE'DEN PORTRELER 