"Apartman yöneticisiyim. Bu sabah A blok’ta 18 numaradaki genç çift aradı. “ Berat bey, sabahtan beri 6-7 kere Kaan abinin sesini duyduk “ kalkamıyorum yardım edin” diye bağırıyor” dediler. Bitişik dairelerde oturdukları için salondan sesini net duyuyorlarmış. Kaan, benle hemen hemen aynı yaştadır. 58-59 falandır yani ama öyle yetişkin bi insan düşünmeyin, biraz çocuk gibi.... Okumaya Devam et →
“Doğma büyüme Bartınlıyım. Buraya gelişimiz 85 senesinde oldu. Birader geldi ailesiyle, arkadan bizi getirdi. Ben o zaman 17–18 öyleyim. Daha evden çıkmamıştım yani. Buralı olduk artık. Bizi rahat bıraksalar bizim her sorunumuz çözülür. Sosyal olarak diyorum yani. Dış güçlerin hesabıyla değil ama kendi örfümüzün adetleriyle. Şimdi bu kadınlar öldürülüyor falan. Evlerden uzak. Benim kızım da... Okumaya Devam et →
"Yılbaşından beri hiç tadım yok. 78 yaşındayım. Zaten kısıtlamalardan dolayı doğru dürüst dışarı çıkamadım, insan yüzü göremedim bari yılbaşını zevkisefa ile geçirelim dedim. Ablam, ben ve bi küçüğümüz aynı apartmanda oturuyoruz. Üçümüzün de çoluk çocuğu evli barklı ya da kendi düzenini kurmuş durumda. Üç kız kardeş ayrı dairelerimiz var ama aynı apartmanda biz bizeyiz yani.... Okumaya Devam et →
"Türkmenistan’dan geldim. Üç sene oluyo. Bu virüsten 9 ay oldu gidemedim. Uçak yok. Çocuklar orada. Üç çocuk. Kargo yolladım eve 2 ayda aldılar. Ocak, tencere, çocuklar için mont, ayakkabı, ısıtıcı, döşek. Bu hep virüs için karantina her yerde. Şimdi o da baha oldu. Kilo başı 2 dolar oldu kargo. Tırın içini kiralıyorlar, böyle kim yolluyor... Okumaya Devam et →
“Şu anda kendimle ilgili en net söyleyebileceğim şey; “ben bir sene önceki insan değilim!” Bunun dışındaki her şey bulanık. Bir sene önce evliliğim bitti ve ben bi enkazın altında kaldım. Duygusal olarak da maddi olarak da böyle. Şu an bankalara 160.000 lira borcum var. Maaşımdan kesiliyor. Aylık 2500 lira oğullarım için nafaka ödüyorum, 2200 lira... Okumaya Devam et →
“Kız arkadaşım da ben de zor şartlardan gelmiş insanlarız. İhmal, ilgisizlik, yoksulluk falan.. Klasik hikaye. Hatta oradan çıkışımız da benziyor. Çoğu insan kaybolup gider. Biz üç kardeştik babam b*ktan adamın tekiydi. Eve gelmezdi, boğazımdan lokmasının geçtiği sayılıdır. Annemin de ruhsal sorunları vardı. Yatıp yatıp çıkardı. Teyzem sahip çıktı daha çok. Ölüp kalmadıysak onun sayesindedir yani.... Okumaya Devam et →
"Yılbaşı günü annemi kaybettim. Bildiğimiz bi şekeri vardı, başka öyle ağır bi şeyi yoktu. Çoklu organ yetmezliğine dönmüş. İnsanın anasız kalması hiçbir şeye benzemiyormuş, ki ben 57 yaşındayım yani. 13 çocuk doğurmuş, okuma yazması yok, fındıkta, çayda, derede iş güç içinde büyütmüş. 10’numuz hayattayız ama. Diğer üç çocuk ölmüş.. Tam da bilmiyorum da biri çaya... Okumaya Devam et →
"Eski alıp satıyom. Eskiciyim yani. Hurdacılık başka, onun için mekan lazım. Bizimkisi atadan dededen bildiğimiz, tahta arabaylan mahalle mahalle topluyoz. Hem Roman, hem eskiciysen daha ne olacan? Yani daha dipte bi şey yok. Onun altı ölülerin kemikleri... Üstünde de biz. Yine de şükür ama. Şükürü hep yapıcan. Canımın sağlığı yerinde çünkü. Bi de kendi ekmeğimi... Okumaya Devam et →
“ Çok canım sıkkın. Yani şu Yılbaşı öncesi olanlar keyfimi kaçırdı. Ama ben vicdanen rahatım. Benim işim tekstil üzerine. Kendi atölyemiz var. İki tane de orta karar mağazamız. Allah’a çok şükür. İki oğlum da evli. Beraber çalışıyoruz. İkisinden de torunlarım var elhamdulillah. Sonuncu bir ay evvel geldi. Zaten o sebeple biraz da olanlar. Benim yanımda... Okumaya Devam et →
"Bu yaz Canada’dan Türkiye’ye geldiğim 30 sene oldu. O zaman 17 yaşındayım. Her şey çok çabuk geçti. Şimdi Türk vatandaşı oldum 15 sene oldu. Aşık oldum burada ilk geldiğim o Akdeniz kasabasında. Ben döndüm mektup yazdı, ben ona sonra. O geldi sonra ben geldim, evlendik burada. ilk seneler çok zordu. Hep hasta oldum. Yemek yedim... Okumaya Devam et →
YEDİTEPE'DEN PORTRELER 