“Ben eve döndükten seneler sonra bile babam herkese “eti datlı diye az kalsın gurt kapacağdı kuzumu” diye kahkahalarla gülerek, dalga geçerek anlattı o olayı. Üç oğlandan sonra geldim diye benim yerim hep farklıydı. Ben büyürken bi tek en küçük abim evdeydi. Diğer ikisi dışardaydı. Çiftçi ailesiydi bizimkiler. Ama babam bana kıyamadığından öyle ağır işlere sürdürmezdi... Okumaya Devam et →
“10 yaşından beri benimle torunum. Ondan evvelsi de ben bakıyodum da gene evinde kaldığı oluyordu. Ama benim oğlanla gelin boşandığından beri temelli bende. Ne anasından hayır var ne de oğlumdan. İkisi de kendi havalarında. Ayda bir ararlarsa ne ala. 28 yaşında artık torunum zaten. Bu vakte kadar iyiydik de şimdi işte bi hastalık çıktı. Psikolojik... Okumaya Devam et →
“Ev alma komşu al. Bak bu laf var ya şimdiye kadar söylenmiş en önemli laf bence. Bizim apartman üç bloklu ortasında mütevazi havuzu olan bi apartman. Küçük bi havuz. Yani öyle havuzlu diyince olimpik bi şey canlanmasın gözünüzde. Bu seneye kadar havuza doğru dürüst giren bile olmazdı zaten. Yazlığa gitmeyen bir iki yaşlı kalırdı sitede... Okumaya Devam et →
"Bir kadın olarak pazarcılık çok zor bir meslek. Arabam yok mesela o yüzden sattığım takıları çek çekli valizlere koyup trenle otobüsle falan geliyorum pazar yerlerine. Ben aslında 20 yıllık eski bankacıyım. EYT’ye takılanlardanım. Üniversite mezunuyum. Bankacılıkta 20 yılımı doldurduktan sonda inşaat sektörüne pazarlama müdürü olarak geçtim ama orası da batınca pazarcılık yapmaya başladım. 8,5 yaşında... Okumaya Devam et →
"Ben sıkışık bi Anadolu şehrinde tek çocuk olarak büyüdüm. Annem de babam da eğitimli, maddi imkanları olan ama yine de muhafazakar insanlar. O yüzden tek kurtuluşum bu şehirden çıkmaktı. İşte bu nasıl olur? Görüyordum abiler ablalar okumak için evden ayrılıyorlar falan. Bu bilgiyi işlemişim kafama. Daha ilkokulda bile benim içimin farklı olduğunu biliyordum. 6. 7.... Okumaya Devam et →
“Benim dedem benim gözümde yiğit bi adamdı, kahramandı benim için. Babamı ben küçükken kanlıları vurmuş. O yüzden dedem bizim reisimiz, başımız oldu hep. Ben 17’ye değdiğimde dedem de kaçakta vuruldu. Bayram üzeriydi. İşte kızkardeşlerim fistan alıcaz diye ben takım elbise mintan diye bekleşirken haberi ulaştı. Onu yıkamaya girdiğimde dedim; “oğlum olursa dedemin adını bırakıcam oğluma”... Okumaya Devam et →
“ Babama annemin ölümünden sonra 11 sene hep ben baktım. Öyle ki benim çocuğum gibiydi son zamanlarda. Mide kapağı açılmadığı için hep sıvı yemesi gerekiyordu. Mama gibi yani. Banyosu, bakımı, altı üstü, doktoru, ilaç takibi hep benim üstümdeydi. Son 2-3 senedir demansı iyice ilerlediğinden beri bana “anne” diyordu zaten. “Anne anne örtük” Üstümü ört yani.... Okumaya Devam et →
“Benim anam babam gitti. Mezardalar yani. Araba çarptı öldüler. Bana bunlar bakıyo. Onlar kardeş, ben değilim. Bunların anaları, benim anamın dayısı kızı. Orada ilerde kebap ediyolar. Biz buradan girelim diyoz, koymuyolar. Babaylarının malı mı deniz? “Gidin şu iplerin ötesinde girin, boğulursanız da orada boğulun. Benim başımı belaya sokmayın” diyo oradaki abi. İplerin öbür tarafı derin... Okumaya Devam et →
“Valla başıma bi iş mi geldi, bi belayı def mi ettim anlamadım. Ben şimdi müzisyenim biliyon mu? Bu ara biraz İşte işler açıldı düğün müğün ama benim davul gidik. Anam da kirli çıkıyı açtı bana bi 5 kağıt verdi. Harcamak değil de davul için. Benim işim bu. Davulu da bellemiştim ludwig alıcam. Tünele gitmek için... Okumaya Devam et →
"Yahudi olduğumu öğrendiklerinde bana hep “niye İsrail’de yaşamıyorsun o zaman” diye soruyorlar. Çoğu insan bunu antipatik karşılanacağını bilmeden soruyor aslında. “niye İsrail’e gideyim?” diye sorunca da “yahudilerin toprağı orası da ondan” diyorlar. “Benim toprağım, ana vatanım burası diyorum” ben de. 1492’den beri buralıyız biz. 500 senedir buradayız . İsrail nasıl benim vatanım olsun? Benim kız... Okumaya Devam et →
YEDİTEPE'DEN PORTRELER 