Bugün sabah 6’da kalktım kapıcıdan önce apartmandaki bütün katların sabah servisi için torbaya attıkları paraları topladım. Önümüzdeki ay maaşı alır almaz tulumba tatlısı alıp dağıtıcam apartmana, öyle ödeşicez. Bunu yaparken “bak yapabiliyorum” diyorum kendime, çünkü artık kendime saygım kalmadı. Maaş bitti, on lira çıktı eski montun cebinden o kadar. Kamera filan yok zaten apartmanda da... Okumaya Devam et →

"İlk kez üniversitede aşık oldum. Ben sanıyorum ki o da beni seviyor, yuva kurucaz falan. O harita mühendisliği okuyordu. Bitirir bitirmez memleketlisi bi kızla evlendi, arkasına bile bakmadı. Uzaktan akrabası oluyormuş. Hayatımda böyle acı çekmedim. Okulu falan bırakıp kasabaya döndüm. İstanbul’da onsuz kalacak gücü bulamadım. Daha altı ay olmadan beni ilk isteyenle evlendim. Orada kalmak... Okumaya Devam et →

"Dükkan kiram 2500 tele, ev kiram 900. Aslında İkisi de uygun sayılır ama artık döndüremiyorum. Zaten dükkan mahalle arasında küçücük bi yer. Çay kahve kurabiye servisim var ama hastalıktan beri işler durma noktasında. Bağkurumu ödeyemiyorum, sigortamı yatıramıyorum. 3 Ay kapalı kaldığımızda da yardım falan alamadım. Bugün mesela üç kişiye servis yaptım şu ana kadar. Ve... Okumaya Devam et →

"Valla öyle fazla düşünmüyorum artık beklentim olmayınca hayat da nat gut nat bet tadında. Bundan önce sürekli bi gerginlik vardı üzerimde işte evlenicez mi falan diye. Çok boş yapmışım ama şimdi görüyorum onu. 7-8 aylık olay diye ben dev büyüttüm gözümde. Bu kadar uzun sürmesi falan tabii ki de beklenti oluyo. Her bakımdan gittiğimiz mekanlar... Okumaya Devam et →

"Ben Sami beye bakana “Erkek Fatma” diyorum. Tas gibi kestirmiş saçlarını, sert böyle siyah, çatık kaşlı bi şey. Bu Kore başkanı varya Kim Yong aynı o. Türkmen o. Benimkine “Gülüm” diyorum. Benimki Gürcü. Daha bu hastalıktan beri hiç gidemedi. Gürcüler de sert olur ama benim Gülüm yumuşak, güleç, sarı saçlı. Dört senedir benimle. Erkek Fatma... Okumaya Devam et →

“ Lise 1’in başında yoktu. İkinci dönem geldi ve ben gördüğüm an Volkan’a aşık oldum. O zamanlar cep fotolar vardı. Orada Franco Gaspari diye bi çocuk vardı. Aynı ona benzerdi Volkan. Biraz böyle romantik serseri gibi. Zehir gibi de zekiydi ama edebiyat falan onları hiç sevmezdi. Sırf kendime bağlamak için bütün edebiyat ödevlerini yapardım. O... Okumaya Devam et →

"Ben bu işporta işinden bıktım önce onu söyleyeyim. Bıktım ya. Zabıtadan kaç memurdan kaç, kavga gürültü, malımızı alırlar bilmem ne. Bıktım vallahi de tillahi de bıktım. Tatlı bi iş olsa şöyle mesela yerimizi yurdumuzu bilsek, aydan aya cebimize girecek parayı bilsek. Ama yok. Ben şimdi yazları gözlük, gözlük ipi, kılıfı satıyorum, kışları bere, şapka, eldiven,... Okumaya Devam et →

“ Bi şey yaptım vicdan azabından kurtulamıyorum. Hep erken çiftleştirdik ondan oldu diyorum. Baristaydım, covidden hemen önce işten çıkarılmıştım ama kız arkadaşım daha çalışıyordu o zaman. Öyle acayip darlanma olmamıştı yani. Sonra pandemide o da ücretsiz izne çıkarıldı. Bunları belki de vicdanım rahatlasın diye anlatıyorum. Biritiş kedimiz 6 aylıktı, daha kısırlaştıracak parayı bile toparlayamamıştık. Kız... Okumaya Devam et →

"Ben 7-8 yaşlarına kadar annesiz büyüdüm diyebilirim. Annem beni üç aylıkken babama ve babaneme bırakıp işe, bankaya dönmüş. Çocukluk anılarımda annem neredeyse hiç yok. O yüzden annemle o temel bağı kuramadık biz. Çok özlediğim zamanlar babam beni bankaya götürürdü. Annem sonradan çalışmaya ve strese bağlı çok ağır bi kolit geçirdi. Zihnimde hiç çıkmayan bir an... Okumaya Devam et →