"Aparman görevlisiyim. 18 senedir aynı apartmandayım. İki oğlum var, eşim ev hanımı. Büyük oğlan, bu yıl iki yıllık okuldan, pazarlama bölümünden mezun oldu. Askere kilosu var diye almadılar. “20 kilo ver öyle gel” demişler. Ama pek demiyo dışarda, kilosunu biraz fazla kafaya takıyo. Sordular mı astımın var ondan almadılar askere diyo. Benim çalıştığım apartmanın hemen... Okumaya Devam et →
"Bu seneyi kayıp bir yıl olarak görüyorum. Öğretmenim. Bu sene birinci sınıf almıştım. 20 kişilik sınıftan sadece 7 çocuğun imkanları el verdi ve o çocuklar online derslere katılım sağlayabildi. Bunlar da cep telefonu ile katılabildiler. Yani bilgisayardan, tabletten katılan hiç yok. Benim çocuklarımın çoğunluğu Roman, üç tane Irak’lı çocuğum var, diğerleri de Doğu kökenli çok... Okumaya Devam et →
“ 99 depreminde iki senelik evliydim henüz. Şimdi aradan bu kadar zaman geçmiş olmasına rağmen ne yaşarsam yaşayayım o zamandan çıkardığım derslerle ölçüp biçiyorum. Depremden yaklaşık 15-20 gün önce görümcem ve kayınvaldem evde badana sonrası büyük bi temizlik yaptılar. İşte atılacaklar verilecekler ayrıldı falan. Kayınvalidemin evinde daha hala eşimin ortaokul, lise yıllarında giydiği takımlar duruyordu... Okumaya Devam et →
"Kaan’ı kaybettik. Dördüncü gün entübe edilmiş üç gün sonra da gitmiş. Haberini bize ulaştırdılar. Çünkü sadece bizim telefonumuz vardı hastanede yakını olarak. Apartmandan yönetici olarak ben, bi de hastaneye yatıran Rıza bey beraber gittik. Morgda bize ölüm nedeni olarak bulaşıcı hastalık dediler. Ona göre sarılmış zaten. Özel bi torbanın içine konmuş. Sadece torbanın iki yanında... Okumaya Devam et →
"Ben İstanbul’da yaşıyorum, annem başka şehirde. Annem 83 yaşında. E devleti yok. Çünkü pandemi öncesi rahatsızdı bu yüzden postaneye gidip e devlet şifresi almadı. Şimdiye dek de ihtiyaç duymadık. Ama bu aşı mevzusunda şart oldu. Apartmanında neredeyse herkes yaşlı. Geçen hafta apartmandaki 80 yaş üstü kişilere aşı yapmaya gelmişler ancak annem sistemde gözükmediği için anneme... Okumaya Devam et →
"Hemen hemen her derdini bana anlatırdı. O 82 yaşında, ben 36, o açık, ben kapalı.. O yurtdışında uzun süreler yaşamış gayet modern bi hayattan gelen biri, ben muhafazakar bi çevrede büyümüşüm, o çevrenin içinden evlenmişim. Hayat tarzlarımız da farklı yani. Baktığında bu iki kadının ortak noktası ne dersin? Ama öyle değil işte hayat. Biz birbirimizin... Okumaya Devam et →
“Benim aylık kiram dört bin. Birikmiş borçlar, ödenmemiş krediler, eşten dosttan alınanlar. Burası küçük bi kahveci. Zincir değil bi şey değil ama biz ortağımla beraber kendimizi çeviriyoduk. İçerde iki, dışarda 4 masam vardı. Burasının artısı tam yol üstü olması, bi de ön kısmının geniş olması. Caddeye inen en geniş ara sokak. Caddede açmaya kalksan bu... Okumaya Devam et →
“Ben aşı vurdurtmıycam, ailemden kimseye izin vermiycem. İsteyen istediğini desin yani benim kimseden akıl alacak halim yok. Bugün bak Biden’ın aslında Kürt olduğunu yazıyorlar. Her şey ama her şey şu gördüğün yol kenarı otundan bu metro levhasına kadar birbirine bağlı. Biden seçiliyo, aşı merkezi yanıyor ve aşıların içinde maymun DNA’sı olduğu anlaşılıyor. Ortam bu. Ve... Okumaya Devam et →
“Biz muhaciriz. Bizde her şeyden içki yapılır. Elma, armut, kiraz, şeftali. Bazen de karıştırıyoz. Öyle tencere, kavanoz falan değil bayağı bildiğin koca bidonlarla yapıyoz. Bahçemiz var Çatalca tarafında orada fıçılarda mevsimine göre kuruyoz, sonra üzerine tarihi, işte ne elma mı? Şeftali mi yazıp şişeleyip , neşede de gamda da içiyoz. Sadece kendimize kadar ama seviyoz... Okumaya Devam et →
“ İki kardeşiz. Benden büyük bi de ablam var. 61 yaşındayım annem de babam da 94 yaşlarını geçtiler. 90’na kadar onlar Seferihisar' da biz İstanbul’da, gitmeli gelmeli, gündüz yardımcı tutarak falan idare ettik ama dört sene önce bunun böyle gitmeyeceğini gördük. Ablamın eşi kalp ameliyatı geçirdiği için, ablam fazla yük almasın diye annemle babamı yanıma... Okumaya Devam et →
YEDİTEPE'DEN PORTRELER 