BÜTÜN HİKAYEM

  “İstanbul’da doğdum büyüdüm. Benim bütün hikayem burada. Dostlarım, arkadaşlarım, ailem. Ancak son yıllarda yaşadığımız ekonomik krizler ve bunun insan ilişkilerine yansıması beni İstanbul’a karşı olumsuz şekilde etkiledi. Artık eskisi kadar İstanbul’u sevmiyorum. Ben de çoğu insan gibi Ege’ye ya da Akdeniz’e taşınma planları yapmaya başladım. Neredeyse orta yaştayım ben. Artık neyi nasıl gerçekleştirebilirim sürekli... Okumaya Devam et →

KAMBUR

“İstanbul’da yaşamaktan memnun değilim. Yaşam şartları zor. İnsanlar saygısız ve bencil. Hayat bana beklediklerimi vermedi. Şu an yaşadığım sıkıntıları atlatmaya çalışıyorum. Hem maddi hem manevi sıkıntılar bunlar. Kötü şeyler yaşadım. Kısaca böyle diyebilirim. Ayrılmak üzereyim ama ayrılamadım daha. Süreç devam ediyor. Maddi sıkıntılar yüzünden ayrılamıyoruz. Uzun bir bir evlilikti. Ben bitmesini istiyorum çünkü ihanet vardı.... Okumaya Devam et →

“ŞAHSİ FİKRİM”

"Üç aydır İstanbul'dayım. İstanbul'u hiç sevmedim. Sevilecek bir yanı yok. İlk geldiğimde de pişman oldum zaten. Bu benim şahsi fikrim. Adıyaman'dan geldim İstanbul'a çalışmak için. Adıyaman'da da aynı işi yapıyorum, inşaatlarda güvenlikçi olarak çalışıyorum. İşimden memnun değilim ama. Hayal soracak olursan bir sürü hayal geçiyor kafamdan ama ne söyleyeyim? Söyleyecek bir şey yok ki. Misal... Okumaya Devam et →

“HAYAT BU”

“Eşimden ayrıldım, iki kızımla beraber yaşıyorum En büyük hayal kırıklığım eşimin başka bir kadınla beni aldatması oldu. Ben ona inanılmaz şekilde güvenirdim. Ağlayarak geçirdiğim zamanlardan sonra şimdi mutluyum. Ayrılmak eşimin tercihiydi. Ben önce iki çocuğumuz var falan diye mücadele ettim. Ama şimdi şöyle düşünüyorum; 38 yaşındayım herkes evli olmak ve bunu sürdürmek zorunda değil. Eğer... Okumaya Devam et →

“BU ÇAĞ ZOR BİR ÇAĞ”

  “İstanbul’da yaşamayı seviyorum. İstanbul’un İstanbul olması yetiyor. Havası, suyu, denizi, yeşili ve maalesef bolca betonu . İstanbul tabii bir metropol sonuçta. Ben her şeyiyle seviyorum. Ama sıkça da başka bir yere gitmeyi, yerleşmeyi düşündüm. Çok kuvvetli bağlarım var ama burasıyla. Aile, iş, arkadaşlar her şey. Kendimi bildim bileli bu şehirdeyim. Burada doğdum, burada yaşadım.... Okumaya Devam et →

“YOKLUĞUMUZ KAPAK OLSUN”

  “Eşimden ayrıyım. Çocuğumu tek başıma büyütüyorum. Değerimizi bilmedi. Varlığımızın değerini bilmeyene yokluğumuz kapak olsun. Beni aldattı. Aldatmayı bırak sorumsuzluğu da vardı yani. Bir tek aldatma olsa insan nihayetinde çeker. Kira ödemezdi, elektrik, suyu ödemezdi. Üstüne de kendisi üstüne başına alırdı ama eve vermezdi. Şimdi babamdan 1600 TL bir maaş alıyorum. İşte bazen böyle balık... Okumaya Devam et →

” EĞLENCE COŞKUNU BİRİ”

  “10. Sınıftayım. Lise 2’ye gidiyorum. Okul hayatım çok iyi. Biraz şans bana güldü diyebilirim yani. Orta dereceli bir puanla şu an fen lisesinde okuyorum. Büyüyünce psikiyatr olmayı düşünmüştüm ama çevremdekiler falan o bölüm sayısala giriyor dediler. Benim de sayısalım fazla iyi değil ondan dolayı polise kaydım. Küçüklüğümden beri silah kullanmayı, aksiyon dolu maceraları falan... Okumaya Devam et →

“TOPRAK ÇEKTİ”

  “ Paris’te doğdum. İstanbul'a 2,5 yaşında geldim. İstanbul benim büyüdüğüm şehir. 2,5 yaşla 18 yaş arasındaki dönemim burada geçti. Sonra Paris’e üniversite okumak için gittim. Orada 7-8 sene kalmama, güzel bir işim olmasına rağmen İstanbul’a döndüm. Bir süre sonra Paris bana yabancı gelmeye başladı. Toprak çekti diyelim. Şu an en odaklandığım şey yazmakta olduğum... Okumaya Devam et →

BASKILAR

“Kentsel dönüşümden dolayı yedi ay içinde üç kez dükkanımı taşımak ve yeni yer bulmak zorunda kaldım. Küçük bir butik işletiyorum. Çok zorlandım. Bunun en büyük zorluğu müşteri kaybetmek oluyor. Her seferinde yeni müşteri profili oluşturmaya çalışıyorsunuz. Bunlar hep zaman alan şeyler. Ayrıca taşınmanın maddi külfeti de cabası. Son üç seferin toplam maliyeti 50.000 lirayı buldu.... Okumaya Devam et →

RASKOLNİKOV’A AŞIK BİR KADIN

  “Siyasi sebeplerle şanssız, dağılmış bir ailede çocuk olmanın izlerini taşıdım hep. 5 yaşındasın ve babanın işkence gördüğünü biliyorsun. Bir sofrada oturuyorsun ve annen sana - “ baban artık bir süre bizimle olamayacak” diyor. O dönemde babamın nerede olduğu bilinmiyor.. Annemle her sabah evden çıkıp İstanbul’un karakollarında, jandarmada, Metris’te babamı arıyoruz. İki kardeş annemin ellerinden... Okumaya Devam et →

WordPress.com ile Oluşturulan Web Sitesi.

Yukarı ↑