“İnsanı en çok evladı üzüyor sonuçta. Sabah beridir kukumav kuşları gibi bunu düşünüyorum. Ev dar geldi, attım kendimi dışarı. Oysa şu yaşımda, yaşım 71, ev bana niye dar gelsin di mi? Ama oğlan geldiğinden beri böyle. Homur, homur evin içinde. Topuğunda çıban çıkmış zebani gibi, neye, kime saldıracağını bilmeden dolaşıyor. Sabah erken kalktım yoğurt mayaladım.... Okumaya Devam et →
“İnsan ne için yaşar?” diye sorarım hep. 68 yaşında bir adamım yeni buldum cevabını. İnsan bir hikayesi olsun diye yaşar. Ama öyle sıradan bir hikaye değil. Anlatılmaya değer bir hikaye olacak illa. Şimdi bak bundan iki yıl önce sorsan işte karısı dört yıl önce ölmüş, çocuklarını yetiştirmiş, bağkurlu bir adam olarak “ çok şükür elhamdüllillah... Okumaya Devam et →
“10. sınıftayım. Gelecekte ne olmak istediğimi pek düşünmedim. Düşündüysem de bir sonuca varamadım. Sayısal derslerim sözellere göre çok daha iyi ama ilgi alanımı henüz bulamadım. Hayatımın merkezinde tenis var. Küçüklüğümden beri tenis oynuyorum. En çok ondan zevk alıyorum. Teniste ve okulda ufacık bir başarısızlık bile beni hemen üzüyor, sinirlendiriyor. Özellikle teniste. Tek çocuğum. Ailemle ilişkim... Okumaya Devam et →
"İstanbul Kız Lisesi’nde tarih öğretmeniydim. Yaşımı söylemem ama. Bir yaştan sonra farketmez çünkü. Ha üç aşağı, ha beş yukarı. İşte bak yürüyemiyorum şimdi.. Anca böyle bastona dayanarak. O da şuncacık yolu kaç zamanda alıyorum, anca öyle. Para çekmeye çıktım evden. İki adım yol ama üç kere oturup dinlenmek zorunda kaldım. Geçen sene bu zamanlar kalça... Okumaya Devam et →
“Şu an içinde bulunduğum durumu en iyi anlatan kelime tükenmişlik. Raporum pazartesi bitiyor. İşe başlıyacağım için şimdiden soğuk terler döküyorum. Daha ne kadar katlanabilirim buna bilmiyorum. Aslında işle ilgili şu yüzden diyebileceğim net bir şey yok. Daha genel şeyler, bu yüzden de kolay bir çözümü yok. Ama orada olmayı sevmiyorum. Tuhaf bir şekilde bana kendimi... Okumaya Devam et →
“76 yaşındayım. Yaşadık, gördük, görevlerimizin çoğunu yaptık. Benim hayattaki şiarım hep ölçülü olmak, bir nevi mutedil olmak oldu. Günlük vazifelerin olsun, kamudaki vazifelerin olsun, aile reisi olarak olsun hep ölçülü olacaksın.. Mefi, müsbet bu böyledir. Devlet bursuyla yurtdışında okudum, önemli görevler aldım, konuşmalar şunlar, bunlar. Yaşım da belli, geçtiğim yol da. Ama bunu evlatlarına anlatamıyorsun.... Okumaya Devam et →
“Dün sabah aradım Kütahya’daki büyük bacanağa dedim ki sen İstanbul’da pazarda soğan kaç lira, lahana kaç lira biliyor musun? Dolmuş kaç para biliyor musun? Anlamazlığa geliyor da bana diyor ki “bacanak paraya mı sıkıştın, kabzımallığa mı heves koydun, hayrola?” Allah bu kentsel dönüşümü yerin yedi kat dibine soksun. Bir heves, sanki yeni gelin çok affedersin... Okumaya Devam et →
“İstanbul’u seviyor muyum bilmiyorum. Sevmesem ne olacak? Yani başka bir yere gitmek için bir arzu duymuyorum. Zaten öyle çok istekleri olan bir insan değilim. Hani bazıları vardır o olsun, bu olsun diyerek, benim işte kendimi bildim bileli öyle bir yapım yok. Hiçbir şey için bir heves yok içimde. Ben şaşıyorum insanlar bu kadar gülecek, eğlenecek... Okumaya Devam et →
“İstanbul’u sevmiyorum. Şu anda böyle hissediyorum. Yarın gidebilirim yani.. Burada doğdum. 41 yaşındayım. Hep burada yaşadım ama içim buz kesti artık. Aslında İstanbul’la da değil sorunum. İnsanlarla. Bohçasını kapan burada. Kültür yozlaşması yaşanıyor. Alt kültür üst kültürü kemiriyor. Kusura bakmasın kimse ama öyle. Her alanda böyle. İşte bir haftadır bunu bizzat yaşıyorum. Nasıl yaşıyorum; En... Okumaya Devam et →
“Şu an sinirden delirmiş vaziyetteyim. Ruh halim tam bu; Cinnetin eşiğinde. Tırnak etlerimi soydum. Parmaklarım kanadı. Delirdim. Çünkü arkadaşlarımdan biri köpeklik yaptı. Arkadaşlarımdan diyorum ama bir saat öncesine kadar öyleydi. Sildim, engelledim her yerden. Koyduğum son postun altına “okudum cici kız” yazmış. İşte bir yazı göndermiştim okuyun, paylaşın vs diye. Konuyla da alakası yok aslında.... Okumaya Devam et →
YEDİTEPE'DEN PORTRELER 