" 39 yıllık bir kadın doğumcu, dört evlilik yapmış bir adam, 3 kız babası ve beş kardeş içinde tek erkek çocuk olarak iddia ediyorum ki kadınları benden daha iyi tanıyan kimse yoktur. Bu konu tevazu göstereceğim bir konu değil. Bakın benim ömrüm kadınların içinde geçti. Ne diyorum size, sadece İstanbul'da değil, tüm Türkiye'de kadınları benim... Okumaya Devam et →
" İlkokulda falan sorarlardı hani hep "büyüyünce ne olmak istersin?" diye. Ben hep cevap olarak "anne olmak istiyorum" derdim. Bu arzumu beş yaşımdan 40 yaşıma kadar hiç kaybetmedim ama maalesef bu arzuma hiç ulaşamadım. Çünkü bir yuva kuramadım. Şimdi geriye bakınca neyi eksik ya da yanlış yaptım diye düşünüyorum ama bulamıyorum. Kısmet değilmiş diyebiliyorum artık... Okumaya Devam et →
"Seküler bir ailede büyüdüm. Hatta şöyle söylebilirim ailemin sekülerlik refleksleri o kadar hassastı ki etkilenmeyeyim diye küçükken çok istememe rağmen kuran kursuna bile yollamamışlardı. Ama benim içimde hep bir manevi arayış vardı. Bunu hiçbir zaman, hatta şimdi bile dini ritüellerin, ya da din ile sınırları çizilmiş bir inanç biçiminin parçası olarak tanımlamadım. Benim için Allah'a... Okumaya Devam et →
" Yeni yıla nasıl başlarsan öyle gidermiş derler ya, işte; yılbaşımızı da zehir etti. Ben şimdi düşünüyorum ergenliğinden beri böyle bu iş. 41 yaşına bastı Kasım'da. Yaklaşık 13- 14 yaşından beri, yani kızım doğduğundan beri diyeyim, bana hayatı zehir ediyor oğlum. Ve açık açık söylüyor da bunu " siz bana hayatı zehir ettiniz! ben de... Okumaya Devam et →
Yeditepe'den Portreler, 29/12/2019 - 06/01/2020 tarihleri arasında yayınlanmayacak. 2020'de İstanbul'dan yeni hikayelerde görüşmek dileğiyle şimdiden herkese güzelliklerle dolu bir yıl diliyorum.
"Ben hayatın bir yolculuk olduğuna inanıyorum. Bindiğimiz ve ineceğimiz durak belli ama ara istasyonlar tercihe bağlı. Ben, şu anda ara istasyonlardan birindeyim ve bir tercih yapmam lazım. Bunu hissediyorum ancak henüz karar vermedim. Şu aşamada önümdeki seçenekler belli aslında. Üç yıllık evliyim ve iki yaşında bir kızım var. Ben öğretmenim. 8 ay önce eşim işten... Okumaya Devam et →
" Benim valla şimdi işte en büyük sorunum evde fazlalık olmak. Emekli olduğumdan beri böyle bu iş. Ya evde işe koşulmayı göze alacaksın, ya da işte böyle "yallah sokağa". Öyle oldu şimdi. Oraya basma, banyoyu yeni temizledim su sıçratma, çoraplarını topla, falan feşmekan. Ya da markete git, onu al, bunu getir, çamaşır makinesi ses yapıyor... Okumaya Devam et →
" İstanbul'u her şeyine rağmen seviyorum. Başka bir yerde yaşamak istemezdim. Benim aradığım her şey burada var. Sosyal hayat, eğlence, çeşitli aktivite imkanları ne bileyim yani sosyal çevrem, işim falan hep burada. 32 yaşındayım. Hep burada yaşadım o yüzden başka bir şehirle karşılaştıramıyorum. Güney'de, Ege'de falan yaşamak ne bileyim işte, İzmir falan kasar beni yani.... Okumaya Devam et →
"27 yaşındayım, sanat tarihi mezunuyum ve işsizim. İşsiz olmamdan daha kötüsü de yakın bir gelecekte iş sahibi olabileceğime dair bir inancımın olmaması. O yüzden aile kurmak, işte baba olmak falan bunlarla hiç ilgilenmiyorum. Ama bunu bir beceriksizlik olarak da görmüyorum. Bu içinde yaşadığımız çağın bir sonucu. Etrafımdaki arkadaşlarımın çoğu ya işsiz, ya çok kötü şartlarda... Okumaya Devam et →
“ İnsan bir yaştan sonra kendine ait bir gelecek düşünmeyi bırakıyor. Evlatlarınız belirliyor ileriyi. Benim için de oğlum mevzubahis hep. Ne yaptı? Ne yapacak? Öyle şeyler. 78 yaşındayım zaten ne olabilir ki başka. Ama üzüyor beni. 40 yaşına gelecek yakında, amiyane tabirle daha bir baltaya sap olamadı. Hep bir hayal peşinde. Aklı beş karış havada.... Okumaya Devam et →
YEDİTEPE'DEN PORTRELER 