"Kızımı kısa bir süre emzirebildim ama sonra sütümü almamaya başladı. Ne yaparsak yapalım emmiyordu. Ağzına değdiği gibi çığlık çığlığa ağlamaya başlıyordu. Sonra annem dedi ki; “sütünü parmağına sür bi tadına bak” Sütümü bi tattım ki bildiğin zehir. Bi damlası bile ağzımı yaktı öyle kötü bir zehir. Meğer içimdeki bütün acı, öfke hepsi sütüme geçmiş. Ağlayamadığım... Okumaya Devam et →
"Benim gönlümü alana kadar belki yarım saat konuştu, bi tür veda konuşması gibiydi sanki. Büyük kızım da küstü gidiyor diye. 3,5 yaşındaydı babaya çok düşkündü. O kadar içlendi ki bi türlü öptürmedi kendini eşim kapıdan çıkarken. Eşim kızkardeşimle annemi aramış bana gelsinler diye. İyi ki de aramış. O gece ben rüya gördüm ama çok canlıydı.... Okumaya Devam et →
“İkinci kızımın doğduğu gün, yani ben doğumdayken eşimin cenazesini kaldırmışlar. Bana kaza geçirdiği ama hayatta olduğu söylendi. Ama içim biliyordu. Doğumum sekiz saat sürdü. Ve o sekiz saat boyunca ben sadece doğum sancısı çekmedim kalbim cayır cayır yandı. Sanki göğüsümün içinde bir alev topu vardı. Doktorumuz aynı zamanda aile dostumuzdu. Annem; “bu acıyla normal doğum... Okumaya Devam et →
"Şimdi kurduğumuz “Derin Yoksulluk Ağı”’ndaki bir destekçimiz bu ailenin altı aylık kirasını ödeyecek mesela. Bu o kadın için inanılmaz bir rahatlama olacak. Başka bir destekçi de gıda sağlayacak. Ama bütün bunlar olurken ona gelen gıdanın daha uzun bir dönem saklanabilmesi için belediyenin de buzdolabı vermesi gerekir. Başka bir örnek vermek gerekirse mesela bu sabah bana... Okumaya Devam et →
"Tükkanın ismi Rusça “seni seviyorum” demek. Sevda için öyle koymuşum yani. Burada yaşasın diye, hiç değilse tabelada diye yani. Kavuşulsa zaten adı sevda olmaz. O zaman da ne bu tükkan olur, ne de adı olur. Olmadı işte biraz benden, biraz etraf lafından. "Ar yu Raşın?, Du yu vant şu, bu, bilmem ne" Hep böyle. Rahat... Okumaya Devam et →
"Ben bu virüste bile yanımda 17 kişi çalıştırıyorum. Bi de virüsten önceyi düşün 35-40 kişiyle mal yetiştirdiğimiz oluyordu. Laleli de Ruslara iş yapıyorum ben. Büyük beden de var küçük beden de. Çok şükür kendi işim. Ben kafamın dikine dikine gittim hep. Oğlan doğacakmışın neredeyse derdi annem. Zaten o öldükten sonra ben evden temelli çıktım. Okutsaydılar... Okumaya Devam et →
"Ben anamla babamı buraya İstanbul’a ilk getirdiğimde babam burada durmak istemedi. Anama didi ki; “kız; eksik etek, ben bu Sotomut Gomora memlekette töbe kalmam!” Biz Ermeniler, Avrupalılara Sotomut Gomora* diriz çünkü. Bu enternasyonal bi kelimedir. İşte babam rahmetlik Sivas’tan sonra İstanbul’a gelince burayı fazla rahat buldu yani, Avrupa gibi. Onlar da Hıristiyan’dır amma bizim gibi... Okumaya Devam et →
"Sivas’a gidiyom mesela. Anam var, babam var orada. Ama işte hem kızıyom hem üzülüyom. Geçen geldiğimde gittim ki babamın mezarını açmışlar, gittim ki babamın kafası dışarda ya. Eşmişler, mezardan dışarı çıkarmışlar, bırakmış gitmişler. Altın aramış yani, bulamayınca öyle bırakmış, kapatmadan gitmişler. Böyle iş olur mu? Mezarlığın bekçisi de yok. Olur mu zaten? Ermeni’nin mezarının bekçisi... Okumaya Devam et →
"Üç sene köpek gibi çalıştım bu vücudu yaptım. 130 kiloydum önceden, şimdi 85 ama beton. Elinden geleni yapacaksın. Ben şimdi bu sayede her ortamda “ ben varım” derim yani. Önceden bu güven yoktu. Ne mesela işte tahsil, para, araba, yeri geldiğinde mevki, iş budur kadın mevzusunda da, icabında ortam yaparken de. Ama bende yok hiçbiri.... Okumaya Devam et →
"Ev bakıyorum. 850 falan olsa yeter. Bostancı olsun, İçerenköy olsun öyle yerler. Üç kişiyiz, aynı yaştayız. 18-19 öyle. Sabah evden çıkarız akşam geliriz o kadar. Daha da evde yokuz biz. İzinli günlerimiz evde olabiliriz, daha gün iş başındayız. Benim arkadaşlarım hepsi suculukta çalışıyor. Bi tek ben elbisede çalışıyorum. Önce Antalya’da üç sene bi otelde çalıştım,... Okumaya Devam et →
YEDİTEPE'DEN PORTRELER 