"Babam biz çok küçükken ölmüş, o yüzden onu hiç hatırlamıyorum. Sadece resimlerinden biliyorum. Onun ölümünden sonra Pendik’e aile apartmanına taşınmışız. Ben orada büyüdüm. Babanem, dedem, amcam, halalarım benim ailem oldu. Babasız büyümedik gibi bi şey oldu yani. Hep etrafımda beni sevenler kollayanlar vardı. Çok mutlu bir ailede büyüdüm diyebilirim yani. Ama son üç sene içinde... Okumaya Devam et →
"Benim üçüncü çocuğum. Hamile kaldığımı öğrendiğimde aklımdaki tek şey aldırmaktı. Her gün bi ton sopa yiyodum babasından. Tam azıp kudurduğu zamanlardı. Para yok, pul yok en önemlisi de umut yok. Öyle zamanlardı. Şimdi üzerinden 20 sene geçmiş bakıyorum inanamıyorum yani. Ama İşte izi kalıyor. Ondan herhalde diyorum hep mutsuz oldu çocuğum. Böyle ayrık otu gibi,... Okumaya Devam et →
"Ben tabii çoluksuz çocuksuz biriyle de evlenirdim ama başımdan bi nişanlılık geçmişti, yaşım da 28 olmuştu bu arada. Küçük yerde önemli yani bunlar. Ben daha bu eşim ortaya çıkmadan çok evvel babamın dayısının yanına Sarıkamış’tan İstanbul’a gelmiştim, Gültepe’ye misafirliğe. Nişanlımla da orada tanıştık. Aynı yaştaydık hemen hemen, çok da içim ısınmıştı yani, ince uzun boylu,... Okumaya Devam et →
"Tabii sonra o da artık yeni duruma alıştı mecburen. Bi süre sonra artık kayınvalidem gibi olmuştu. Ben hiçbir zaman ona hizmette kusur etmedim ama hem benden büyük, hem de sakat diye. Kahvaltısını bile ne seviyor ne sevmiyor hazırlar, şekerine kadar çayına atıp karıştırırdım. Bi yere gidecek olsam bile onun sofrasını kurup yiyeceği yemeği hazır edip... Okumaya Devam et →
"Ama işte ben eski hanımın yanında beraber otururken, yerken, içerken hiç eşimle ne konuşuyordum ne ona bakıyordum ne de yanında duruyordum. Hep yabancı gibi sanki bi kenardaydım, tek o kıskanmasın, üzülmesin diye. Hastaydı çünkü bi de çok kıskançtı. Bi yüzünü asardı ki vay vay. O da eşimle aynı yaştaydı 36 doğumluydu. Benden 13 yaş büyüktü... Okumaya Devam et →
"Benim arkadaşım yani eltim, beyimin kardeşiyle evlenmişti o tanıştırdı işte bizi. Ben o zaman 28 yaşındaydım o da benden 13 yaş büyüktü. Biz evlenmeden bir on sene evvel hanımı felç geçirmiş, çocuklar da öyle ortada kalmışlar. Beş çocuğu vardı, içlerinden biri de yatalak hastaydı çocukların. Hiç gelişmiyordu, yaşı vardı ama küçük bebek gibi yatıyordu. Eşimin... Okumaya Devam et →
“Benim bir hayatım var mı? yok mu? bilmiyorum. Çünkü bildiğim ne varsa yer yarıldı içine girdi. Öyle hissediyorum. 36 yaşında adamım, altı ay önce benlik duygumu oluşturan şeyi kaybettim. Ablam bildiğim kişinin aslında annem olduğunu öğrendim. Babam kim onu bile bilmiyorum düşünün. Çok acı verici. Bu öyle tuhaf bir şey ki sanki sıcak suyun içine... Okumaya Devam et →
"Hiç ağzımın tadı yok. Çirkin şansı diye bi şey var o da bende yok. Başıma ne geldiyse hep güzelliğimden geldi benim. Hem huy güzelliği, hem yüz güzelliği her ikisinden de çok göze geldim. Yıldızım da düşük o yüzden nazara çok geliyorum. Düşün bak ben kocamın ağzına nohut zarı gelmesin diye bi tencere nohutun zarını tek... Okumaya Devam et →
"Ben 99 depreminde Yalova’da yazlıktaydım. Cehennem dedikleri bu dedim ertesi gün her şey ortaya çıktığında. Kıyamet gibi bir şeydi o deprem. O zaman bunu katiyen unutmayız dedik ama unutulup gitti. Corona da öyle olacak unutulup gidecek. Bunlara bi şey yapamazsın ama kendi hayatın için yapabilirsin. Bunu keşke evladıma da anlatabilsem. Benim kızım 39 yaşında, çocuksuz,... Okumaya Devam et →
"Benim çok şükür ne derdim olacak? Hiçbi derdim yok. Her şeyim her şeyime, ortadaki yandakilere hep denk. Bak ülke de evvelallah düzeldi. Avm'ler falan hep açılıyo. Bi bizi vurmadı corona illeti. Dünyayı yaktı geçti İslam’ın kalesine dokunmadı. İşten çıkarılmışım cebimde 150 gayme ile geziyorum. Bütün param servetim aha da bu para. Bak harca harca bitmez.... Okumaya Devam et →
YEDİTEPE'DEN PORTRELER 