"Bu İzmir depremi hem çok üzdü hem de bütün huzurumuzu kaçırdı. Benim oturduğum apartman çok derme çatma bi apartman. Ama ben bunu daha çok görünüş olarak böyle diye düşünüyordum. İçinde zaten üç daire var, giriş katı da market. Beş katlı, asansörsüz, ısıtma sistemi olmayan, her biri 35 metrekare daireler. Aile yaşantısına pek uygun değil yani.... Okumaya Devam et →
"Eğer bi yola girmişsen, birilerine söz vermişsen ya da ne bileyim aile kurmuşsan itlik, şerefsizlik yapamazsın. Ben bunu geçen defa da oğluma söyledim. Gene çekip gitti ama. Bu ikinci sefer. Üç sene evveldi, küçük torun 8 aylıktı gene aynını yaptı. Sonra üç ay geçti kuyruğu kıstırıp döndü. Yok şimdi gene. Ne b*k yiyo belli değil.... Okumaya Devam et →
"36 daireli apartmanda kapıcıyım. Şimdi adı değişti apartman görevlisi oldu. Bana saçma geliyor ama apartman görevlisi lafı. Kapıcı diyom ben kendime. Utanılacak bi şey değil zaten çok şükür. Benim işim hiç bitmez. Hele cep çıktıktan sonra. Zırt zırt 36 daire 4 dükkan arar. Önceden 10- 15 sene evvel daha cep yokken daha rahattı. Diyafonu keserdin... Okumaya Devam et →
“ Benim hatırladığım babamın hep evden uzakta olduğuydu. Denizciydi. Uzun görevleri olurdu zaten, bi gider aylarca gelmezdi. Sadece bi keresinde kardeşimin doğum gününde evde olduğu var aklımda. Hep beraber balon şişirmiştik, gittiği ülkelerden bizim için getirdiği hediyeleri vermişti falan. İkimize de asker oyuncak takımı almıştı ama çok acayip havalı, böyle yüzleri falan heykel gibi işlenmiş... Okumaya Devam et →
“Kentsel dönüşümden önce Moda’da oturuyordum ve bu semtte yalnız olmak konusunda bi sıkıntı yaşamamıştım. Bazen erkek arkadaşım gelip kalıyordu, onda da bi problem olmuyordu. Şimdi mecburen bina yıkıldığı için daha muhafazakar bir semte taşındım. Ben eski kiracıydım. Fakat şimdi aynı rakamlardan Moda da oturamazsınız. Dolayısıyla şehrin dışına doğru itiliyorsunuz. Bu her şeyi etkiliyor. Yeni taşındığım... Okumaya Devam et →
“ 10 gün önce oğlum işe girdi, benden sevinçlisi yok. Okulu bütün yalvarmalarıma rağmen bırakmıştı zaten. İş bakınıyordu epeydir. Kapalıçarşı’da bi arkadaşı vardı onun sayesinde aynı yerde işe girdi. Haftalık 300 lira artı oradaki esnaf lokantasında öğle yemeği. Rodajlamaya, golda mal götürüp getiriyormuş para yatırmaya, almaya falan gidiyormuş şimdilik. Aman oğlum dedim “ kuyumcudaki toz... Okumaya Devam et →
"İki yıldır birlikteydik. Bana hep karısıyla hiç anlaşamadıklarını ama küçük oğlu için dayandığını söylüyordu. Büyük oğlu 15, küçüğü 5 yaşında. Küçük için; “karım bu çocuğu evliliğimizi kurtarmak için 10 yıldan sonra yaptı, yoksa ben çoktan ayrılmıştım” falan diyordu. Taksi şoförüydü ama öyle maganda gibi bi tip değildi yani. Ben bu iki sene içinde neredeyse bütün... Okumaya Devam et →
"4 senedir sokakta yaşıyorum. 6 ay Kadıköy’de otelde kaldım ilk başta sonra parayı ödeyemeyince eşyalarımı pencereden savurup attılar, beni de dövdüler. Şimdi kışın Sayray-I Cedid’de köprü altında, yazları çimlerde kalıyorum. Bi tane tekerlekli valizim var işte başka da bi şeyim yok. Annemin ölümüne kadar iyi kötü normaldi. Evdeydim, okulla sorunlarım vardı, babamla sorunlarım vardı ama... Okumaya Devam et →
“İstanbul’un uzak yazlık ilçelerinden birinde küçük bi meyhanem var. Dışarda 8 içerde 10 masam var. Kışın 2500 nüfuslu ilçe yaz mevsimi gelince mahşer yeri gibi oluyor. Gebze, İzmit, Adapazarı, İstanbul buraya akıyor. Bu yaz bi şeyi idrak ettiğimden beri soğudum ortamdan. Biz ilçedeki küçük esnaflar birbirimizle dayanışmada olalım, büyük sermayeyi zengin etmeyelim diye karar almıştık... Okumaya Devam et →
"Nereye, hangi topluluğa girse kendini artist olacak zanneden insanlar var. Benim böyle tiplerle aram hiç yok. Mesela şimdi bu koroda da yaşını başını almış kadınlar hoca için birbirini yiyor. Benim oraya gitme amacım belli. Stresimden kurtulmak, içimde kalmış bazı şeyleri yaşamak. Ben mesela çok faal bi genç kızdım. Şiir olsun, müzik olsun, piyano çalmak olsun,... Okumaya Devam et →
YEDİTEPE'DEN PORTRELER 