"Şu corona olayında kaç milyon kişinin sıvıları alındı? Kan, sümük, boğaz kültürü, idrar? Global bir darbe olduğu buradan belli işte. Ben vermedim, vermem de. Ateş ölçüyorlar güya onu da yapan yerden uzak dururum gitmem. Ateş mi ölçüyorlar, bi kod mu yazıyorlar sana belli değil. Dün bi cafeye girmedim bu yüzden. Elinde bi şey senin, benim... Okumaya Devam et →
"Üç sene köpek gibi çalıştım bu vücudu yaptım. 130 kiloydum önceden, şimdi 85 ama beton. Elinden geleni yapacaksın. Ben şimdi bu sayede her ortamda “ ben varım” derim yani. Önceden bu güven yoktu. Ne mesela işte tahsil, para, araba, yeri geldiğinde mevki, iş budur kadın mevzusunda da, icabında ortam yaparken de. Ama bende yok hiçbiri.... Okumaya Devam et →
"Ev bakıyorum. 850 falan olsa yeter. Bostancı olsun, İçerenköy olsun öyle yerler. Üç kişiyiz, aynı yaştayız. 18-19 öyle. Sabah evden çıkarız akşam geliriz o kadar. Daha da evde yokuz biz. İzinli günlerimiz evde olabiliriz, daha gün iş başındayız. Benim arkadaşlarım hepsi suculukta çalışıyor. Bi tek ben elbisede çalışıyorum. Önce Antalya’da üç sene bi otelde çalıştım,... Okumaya Devam et →
"Olaylara nasıl bakıyorsun? İyi yanından mı? Kötü yanından mı? Bu hastalık bana bunu öğretti. Ben eskiden röflesiz, dip boyasız dolaşmazdım. Ellerim, ayaklarım hep bakımlı olacak, evim pırıl pırıl, işte dolap yemek dolu. Hep böyle bir mükemmellik çabası. Eşime, çocuklarıma, torunlarıma hep bu şekilde. Bu kanserle tanışmamın bana en büyük iyiliği bu oldu. Şimdi saçlarım döküldü... Okumaya Devam et →
"1000 lira yardım çıktı ya aldım şimdi ben bunu “ yarappi şükür” dedim, doğruu aşıklar tepesine, bize yasak yok! Aldım işte pirizi, ufak ufak başladım. Kurumuşum zaten kaç gündür. Sonra baktım oradan bizim defterli geliyor. Kokuyu almış, sırnaşmaca, ama benim de keyfim gıcır. Ateşledim ona da 50 kağıt. Garip gureba, fakir fukara nasiplenecek bundan. Öyle... Okumaya Devam et →
"Ben işte 5-6 yaşlarındaydım babam evden gitti. Biz o zaman Acıbadem’de küçük bi sitede oturuyorduk. Bahçede falan bütün çocuklar beraber oynuyoruz, ben böyle biri babasından bahsettiğinde utanır eve kaçardım, benim babam bizi bırakıp gitti diye. Ama arkadaşlarıma da gururumdan belli etmek istemezdim “aaa Merve’nin babası gitmiş, yok” bilmem ne diye. Hep yalan söylerdim, yok karnım... Okumaya Devam et →
"Bugüne kadar çok fazla ilişkiyi yıkılma aşamasında aldım cillop gibi yapıp sahiplerine verdim. ilişki koçuyum. Öyle diyorlar bu işin adına.Tamirat yapıyorum yani ama eskisinden daha yeni oluyor, onun garantisini veririm yani. Temin mesela sizden önce bir bayan teşekkür için aradı. Ben o evliliği aldığımda beyefendi 20 gün evvelsi evini ayırmıştı, bayan çok perişan olmuştu. Mesela... Okumaya Devam et →
"Ben bayan kuaförüyüm. Bu süreçten çok etkilendik. İki ay boyunca dükkan kapalı kaldı. Kirası, stopajı, evin, arabanın kredisi, mutfak masrafı falan zorlandık tabii. Ama, babam hariç ailede kimse “oğlum bi şeye ihtiyacın var mı?” diye sormadı. Yeri geliyor size el olacak insanlardan yardım teklifi duyuyorsunuz ama yakınlarınızdan duymuyorsunuz. Benim iki bayan müşterim “Samet oğlum ne... Okumaya Devam et →
"Muhafazakar bir ailede büyüdüm. Üniversite için İstanbul’a geldim. Yurtta kaldım burada dört sene boyunca. İnsanların büyük kısmı işte o dönemlerde tanışıyor evleniyor falan. Ben o orada da o ortamı yaratamadım. Sonra da devlette memuriyete başladım. İki sene önce sosyal medyada tesadüfen biriyle tanıştım. O İstanbul’da değildi ama İstanbul’a yerleşmek istiyordu. İşte ben fırsat yarattım gittim... Okumaya Devam et →
"Annem babam çalıştıkları için ben üç yaşından itibaren yuvaya gitmeye başladım. O sıralar ailemin iş değişikliği, taşınmamız falan 2-3 tane belki unuttuğum da vardır yani, epey yuva değiştirdim yani ilkokula kadar. Ama hiç sevmezdim yuvaya gitmeyi, biraz da ağlak bi çocuktum. Şimdi mesela bu yıllar sonra benim hayatımın sürprizi gibi bi şey oldu. Ekim ayında... Okumaya Devam et →
YEDİTEPE'DEN PORTRELER 