KUTU VE DİL

“Benim eski işyerinden arkadaşım. Nereden baksan 14 senelik bi arkadaşlık. Geçen zaman içinde onun zihinsel olarak yavaş yavaş kaybolduğuna şahit oluyorum. Bi tane oğlu var o da bildiğim İtalya’da ama çok seyrek bahseder. “ Alp napıyo, covid falan orayı da dağıttı işi gücü etkilendi mi?” diye sordum mesela geçende. “ iyi bi sıkıntısı yok” diye kestirmeye gitti. Bi ipucu verse bi şeyi bahane edip telefonunu istiycem babasının durumunu anlatmak için. Sosyal medyada da aradım ama bulamadım. Başka kimsesi de yok. Her zaman düşünceli bir adamdır hatta hediye vermeyi falan o kadar sever ki bi ara acaba gey mi ? bana ilgisi mi var diye düşündüm. Ama değil, zaten olsa da önemli değil ama bi tahlil yapmama yardımcı olur belki. Üç senedir falan olayları yorumlama şekli ve davranışları çok değişti. Mesela hep bira içmek için buluştuğumuzda bi hediye getirir. Hediye dediysem kendine göre. Okuduğu, sevdiği bi kitap, hiç takmadığı ama benim takacağımı düşündüğü bi kıravat, udla çalacağımı düşündüğü bi şarkı notası, önemli bulduğu bi gazete kupürü falan. Giderek hem konuşmaları hem getirdiği hediyeler anlam kaybına uğradı. Dünyanın bazı gizli güçler tarafından ele geçirildiğini düşünüyor. Özellikle onun gibi daha önce makine mühendisliği yapmış zihinleri izlediklerini falan. Bunları net söylemiyor ama mesela “ dolar da acayip yükseldi” diyorsun, “ efendiler harekete geçti, komisyon kararı alındı” diyor sonra “ neyse yerin kulağı var başka şeylerden bahsedelim” diye konuyu değiştiriyor. Bi süredir uzak mesafelere bile yürüyerek ve şaşırtmalı yollardan gidiyormuş ki takip edilemesin vs. Son buluşmalarınızdan birinde akasya tohumu toplamış bi naylonun içine koymuş getirdi. “Bak tohumları zarfa koymuş efendiler” diyor. En son çok eski Bosch marka çamaşır makinesinin kullanma kılavuzunu getirmiş “ al bunu oku bak işaret daha o zamandan verilmiş “ diyor. Bu hediyelerin çoğu benim gerçek meraklarımla ve zevklerimle örtüşmediği, ve atmaya da içim elvermediği için hepsini bi kutunun içinde biriktiriyordum. Önceki gün kutunun içinde toplananlara baktım ve orada bir zihnin yavaş yavaş kaybolmasını, erimesini gördüm. Kutunun içinde biriken hediyeleri yıllar içinde ondan başka kimsenin anlamadığı bilmediği bi dile dönüşmüş. Bu dili şimdi tek duyan benim ve bununla ne yapacağımı bilmiyorum” İstanbul/ 2021

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com.

Yukarı ↑