"Eğer bi yola girmişsen, birilerine söz vermişsen ya da ne bileyim aile kurmuşsan itlik, şerefsizlik yapamazsın. Ben bunu geçen defa da oğluma söyledim. Gene çekip gitti ama. Bu ikinci sefer. Üç sene evveldi, küçük torun 8 aylıktı gene aynını yaptı. Sonra üç ay geçti kuyruğu kıstırıp döndü. Yok şimdi gene. Ne b*k yiyo belli değil.... Okumaya Devam et →
“ Benim hatırladığım babamın hep evden uzakta olduğuydu. Denizciydi. Uzun görevleri olurdu zaten, bi gider aylarca gelmezdi. Sadece bi keresinde kardeşimin doğum gününde evde olduğu var aklımda. Hep beraber balon şişirmiştik, gittiği ülkelerden bizim için getirdiği hediyeleri vermişti falan. İkimize de asker oyuncak takımı almıştı ama çok acayip havalı, böyle yüzleri falan heykel gibi işlenmiş... Okumaya Devam et →
"İki yıldır birlikteydik. Bana hep karısıyla hiç anlaşamadıklarını ama küçük oğlu için dayandığını söylüyordu. Büyük oğlu 15, küçüğü 5 yaşında. Küçük için; “karım bu çocuğu evliliğimizi kurtarmak için 10 yıldan sonra yaptı, yoksa ben çoktan ayrılmıştım” falan diyordu. Taksi şoförüydü ama öyle maganda gibi bi tip değildi yani. Ben bu iki sene içinde neredeyse bütün... Okumaya Devam et →
“İstanbul’da yaşamanın artık köyde yaşamaktan farkı kalmadı bence. Ama başka gidecek yerimiz yok. İstanbul böyleyse diğer yerler nasıldır diye düşünüyorum, sonra da kendi sorduğum sorunun cevabına ürperiyorum. Prim yapan artık cahillik, görgüsüzlük, arsızlık. Bir haftadır yaşadıklarım mesela. Hepsi aynı hafta içinde oldu. Oturduğumuz apartman sıkışık bir sokakta. Dört gündür arabamı hep park ettiğim yerde bir... Okumaya Devam et →
YEDİTEPE'DEN PORTRELER 