YAŞLI ÇOCUKLAR

“Ben bu yeni nesil için üzülüyorum. İçim acıyor hepsine. Kızım önce turizm sonra uzaktan sosyoloji okudu. Çalıştığı işten aldığı parayla ne ev kurulur ne ocak tüter. Bunlar şanssız kuşak. Evlenme falan hiç kafasında yok zaten de bir gelecek hayali de yok. Kazandığının hepsi giyim, kuşam, kafe harcaması. Çünkü biliyor çocuk ne yaparsa yapsın ev alamaz, ayrı eve çıkamaz. Bu fiyatlarla mümkün değil. “Ben zaten sizinle iyi anlaşıyorum burada yaşamaya devam edeceğim nasıl olsa kira değil, mutfak harcamam da yok” diyor. Eskiden gençler evden gitmek, ayrı eve çıkmak için bahaneler uydururdu şimdi tam tersi. Bizimle yaşamaya okeymiş. “Ee kızım senin bir yuvan olmayacak mı? kendi zevkine göre döşeyeceğin, kuracağın bir evin olsun istemiyor musun, bir kenara para ayır” diyorum. “Anne ben para biriktirsem bile ev almam mümkün değil bırak bari küçük zevklerimi yaşayayım” diyor. Arkadaşlarının çoğu da böyle. Ayrı eve, kiraya çıkanlar da anne baba evine geri döndü. Bizim hayatımızı yaşıyorlar. Başka şansları yok, yeni hayat kurabilecekleri alım güçleri yok. Yaşlılar gibi hepsi. Nasıl yaşlı insanlar uzun bir geleceğe dair hayal kuramazlar bunlar da öyle. Otuz yaşında yaşlandılar hepsi. Belirsiz bir geleceğe doğru gidiyorlar” Yeditepe’den Portreler/ İstanbul/ 2024