
“14 ay önce mobbing sebebiyle işimden istifa ettim. Bir otelin reklam ve müşteri ilişkilerini yönetiyordum. Ama üstüme yüklemedikleri iş kalmamıştı. Benden sonra benim yaptığım işler için üç kişi almışlar. Psikolojim ve bedensel enerjim tükenmişti. Altı yıllık emeğimi çöpe atıp İstifa ettim. Mecburdum. Yeni gelen bir yönetici tarafından rakip olarak görüldüm. Daha fazla dayanacak gücüm kalmamıştı. İşletme mezunuyum üstüne halkla ilişkiler masterı yaptım. İşi bıraktığımdan beri iş arıyorum. Aklınıza gelebilecek ilgili ilgisiz her pozisyona başvurdum. Dört saat süren sınavlar var. Alan sorularını geçtim, kişilik testlerini cevaplamanızı ve o şirket için verimlilik projesi geliştirmenizi istiyorlar. Kabul edilmeden sömürmeye çalışıyorlar yani. Bunları cevapladıktan sonra sanki bunları uzaya fırlatıyorsunuz. Haftalar aylar geçiyor cevap veren yok. “Biz size döneceğiz” en insaflı cevap bu. Çoğunun İK’sına bile ulaşamıyorsunuz. İnsan değil bir robotsunuz sanki. Ev kendimin olmasa bir de çeviriden kazanmasam ekonomik olarak da psikolojik olarak da dayanamam.Artık kaç başvuru yaptım hatırlamıyorum, ne kadar daha bekleyeceğim onu da bilmiyorum.” Yeditepe’den Portreler/ İstanbul/ 2024
Yorum bırakın