“Polis çağırdılar karşı apartmanlardan. Eee geldi polis ne oldu? “Çocuk senin mi?” Niye bağırıyorsun? vırladı vırladı gitti. Benim evet. O iblis, ben de annesiyim. Ben doğurdum, Taksim ilk Yardım’da. Doğurmaz olaydım. Çıkmadı kestiler. İblis o. Böyle durduğuna bakma, “anne ayakkabı al, anne para ver, anne tişört al” Hepsinin, bütün camlardan seyredenlerin tuzu kuru. Hepsi de kadın bak! Evlerinde oturmuş, camdan beni seyrediyorlar. Koca parası yiyen karılar. Ben yiyemedim koca parası. Sokakta koca parası yenmiyor, kocalar seni yiyor. Ama bu var ya bu çocuk, çocuk değil deccal bu, beni delirtti. Sus susmuyor, gel gelmiyor. Bak orada direğin arkasında. Şeytan doğurmuşum kendime, şeytan.
⁃ Şeytan buraya gelll!!
Gelmez… beni delirtir gelmez. İster sadece, her şeyi ister, kanımı emiyor, dokuz senedir, doğurdum doğuralı etimi kemiriyor benim. Camdan sesleniyorlar “ne bağırıyorsun çocuğa? Çocuk o, her şeyi ister!.” O zaman para atın, ayakkabı alın, sosisli alın, kola, köfte alın ya da alın siz bakın. Alın hadi insenize aşağı, al bedava veriyorum. Ben bedava vermem bak bu sefer veriyorum. Gelin alın bu şeytanı. Pantolon almadım diye minibüsten indi. Yok para yok, paraaaaa yoook. Ama anlamaz. Bu yukardakiler de anlamaz, öyle seyrediyorlar
⁃ İnsenize aşağıya tuzu kuru O ******* ! Açın apartman kapısı göndereyim size iblisi, deli annesi kalsın, İblisi alın. Ne yaparsanız yapın. Evet deliyim var mı diyeceğiniz deliyim. Gelin hastaneye yatırın beni.
Benim sinyalim bin lira. Beş yüzü otele veriyorum. Girişte alıyor daha parayı. On lira eksik olsa olmaz. Sokakta olacak değil di mi? Geriye beş yüz kalıyor. Onu da bu hep kendine istiyor. Bitmiyor hiç, yemek istiyor, kot pantolon istiyor, neydi o şeytan cevap ver, adı neydi o ayakkabının? Yanı üç çizgili.
At kendini şu otobüsün altına sen de kurtul ben de kurtulayım..
Şeytan bu şeytan. Ya alın bunu ya da ölsün gebersin, ben istemiyorum.
Hadi gel buraya iblis, bin şu minibüse, işe geç kaldım.”
Yeditepe’den Portreler/ İstanbul / 2024
YEDİTEPE'DEN PORTRELER 
Yorum bırakın