ARTIN AMCA

“Ben vatanını milletini seven bi insanım. Elhamdulillah da müslümanım. Ama var ya şu Azerbaycan Ermeni savaşı sonrasında o yaşlı, iki büklüm Ermeni amcayı öldürmeye götürüyorlar ya Azeriler, ağlayacak oluyorum. Ermenilerin mezarlarını parçalıyorlar video atmışlar sanki benim babamın mezarını kırıyorlar öyle bi dokundu içime. Bu Müslümanlık değil, vatan sevgisi de değil, bu ne biliyor musun? Bu barbarlık. Ben tesisatçıyım. Kombi, klima, elektrik, su her işi yapıyoruz. O konuda iddialıyım, 500 de alsam 5000 de, 50.000 de aynı işi yaparım. Az para aldım diye savsaklamam. Başım ağrımaz, tertemiz, sorunsuz yaparım. Tadilat işimiz de var. Şimdi herkes işsizlikten kırılıyor ben işten başımı alamıyorum. Yeşilyurt’ta bi villa, Kuzguncuk’ta anıtlar kurulu kararıyla tadilatını yaptığımız bi Köşk, Moda da iki daire, Pendik’te dublex, Kuşdili’nde bi ofis var şu an elimizde. Bu hafta teslim ettiklerimizi saymıyorum. Ekibim var. Sistireci, seramikçi, badanacı. Ben de tesisattan sorumluyum. Kırım, döküm, moloz kaldırma, montaj hepsini yapıyoruz. Anahtar teslim yani. Allah’a bin şükür. Ama bak, aması var. Ben bugün İstanbul’un dört bir köşesine iş yapıyorsam, bütün millet işsizlikten kırılırken ben ve ekibim çoluk çocuk karnımız doyuyor, cebimiz para görüyorsa Artin amcamın sayesindedir. Ermeniydi. Ben ondan gördüğüm iyiliği kimseden görmedim. Ben 44 yaşındayım. Doğma büyüme Bakırköylüyüm. Tesisat işine daha askere gitmeden önce başladım. Çekirdekten yetişmeyiz, hayat okulu mezunuyuz ki bu üniversiteyi herkes bitiremez. Askerden önce küçük bi dükkan açmış ufak ufak başlamıştım. Dükkan sahibi Artin amcaydı. İşe yeni başlıyorum diye kiramı az tutmuştu. Askere giderken anahtarı aldım kapısını çaldım, “Ne bu ?” Dedi elimde anahtarı görünce. “Artin amca askere gidiyorum ya, kira ödeyemem artık, dönünce nasipse tekrar tutarım” dedim. “ Oğlum ekmek teknesi kapanmaz, o dükkanı ben sana verdim bi kere, askere de gitsen orası senin” dedi. 15 ay askerlik yaptım Artin amca dükkan kapısı kapatmak bereketi kaçırır diye her gün dükkanımı kendi açtı. Ufak tefek hortum, ampul, duy, conta falan isteyen olursa satış yapıyordu. Sırf bereketi kaçmasın, kapısı kapanmasın diye. Kim yapar bunu ? Hiç kimse ? Bi tek Artin amcam. Askerden döndüm dedim “ Kiram birikti nasıl ödiycem?” “Telaş yapma hele bi çalışmaya başla ufak ufak ödersin” dedi. Ve o ufakları hiçbir zaman almadı. Allah cennetinde en güzel köşeyi versin ona. Ben şimdi her iş alışımda Artin amcaya bir Fatiha okuyorum. İster Müslüman olsun İster Hıristiyan Allah nezdinde hepimiz biriz. O yüzden her dua sahibine ulaşır. Şimdi işte bu Azeri askerlerin mezar parçalama sahnelerinde sanki benim yüreğimi söküyor biri. Artin amca geliyor aklıma, onun yaptığı iyilikler geliyor, onun kalbi kırılıyormuş gibi geliyor. Gözlerim doluyor ağlamamak için kendimi zor tutuyorum.” İstanbul/2020

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com.

Yukarı ↑