İLK FOTOĞRAF

“İlk fotoğrafım 9 yaşlarında çekildi. Çünkü İslam’da günah. Eğer okula gitmek için tutturmasaydım belki de hiç fotoğrafım olmayacaktı. Babamın hayali benim hafız olmamdı. O yüzden yaşım üç yaş geçmesine rağmen beni okula göndermiyordu. Babamın yanında kalaycı çıraklığı yapıyordum. Boş zamanda bir hafız var onun yanına gönderilip Kuran ezberlemeye çalışıyorum. Ayrıca caminin imamından akşam sabah ders alıyorum. Ayrıca da ailecek yazları fındık bahçelerinde yarıcı olarak çalışıyoruz. Kardeşlerimin de benim de kazandığımız üç beş harçlığı da babam alıyor. Bunun dışında herkesten dayak yiyerek büyüyoruz. O zamanlar öyle. Çarşı esnafı döver, babanız döver, imam döver, dayınız döver, eve gelen misafir döver. Böyle bir çocukluk hayal edin. Tam bu aylardı, babamın bi amcasının oğlu var Halit abi, bu Halit abi efsane. Efsane olmasının nedeni ailesinden, Bulancak’tan falan ayrılmayı becerip gurbete çıkabilmiş olması. “Askere gidiyom” diye çıkmış bi daha memlekete dönmemiş. Ben bi gün duydum ki Halit abi Bulancak’a gelmiş. Efsane memleketi ziyarete gelmiş yani. Çocuğum ama kafamda bana yardım ederse bi tek Halit abi yardım eder hissediyorum yani. Ben bunu buldum, sürekli peşindeyim “ Halit abi beni okula yazdır! Halit abi beni okula yazdır!” peşinde dönüp duruyorum.En sonunda bıktı önce şipşakçıda fotoğrafımı çektirdi sonra beni okula yazdırdı. Bu ilk fotoğrafım benim kendi talihimi elime almamım hikayesidir. Babam bunu duyunca beni kalay kıskacıyla dövdü. Ama “önemli değil” diyorum içimden. Çünkü artık okula yazıldım, döverse dövsün. Mecbur gönderecek çünkü devlet korkusu var. İlkokulda bütün derslerim beşti. Hem çalışıp hem okuyordum. Kalay işinde, fındıkta, çayda, inşaatlarda harç karmada, şunda, bunda. Ortaokul ikiden üçe geçtiğim yaz babam, kız kardeşimle beni Rize’ye çay toplamaya yolladı. Yevmiye 15 lira. Biz orada 20 gün çalıştık. Şükriye ile beraber 600 lira hak ettik. Benim o zamanki hayalim deri bi iskarpin, Şükriye de bi kol saati istiyor. Biz de dayıbaşına gittik, Bulancak’tan tanıyoruz. Dedim ki “ bizim yevmiyemizi eksik göster babama, ben iskarpin alacağım Şükriye de saat. O da “tamam yeğenim” dedi. Ama babam para eline eksik geçince önce Şükriye’yi geçirdi eline, öldüresiye dövmeye başladı. “Bu paranın gerisi nerede?” diye vurdukça vuruyor. En sonunda baktım elinden kurtulamayacağız parayı çıkarıp babama verdim. Paradan sadece 2,5 lirayı dayımdan aldığım eski ayakkabının altına pençe yapmak için harcamıştım. Şükriye dayağın korkusuyla onu söyledi “ baba işte para vallahi billahi içinden sadece abim 2,5 lira aldı pençe için” dedi. O zaman babam dönüp Şükriye’ye dedi ki “ abin ayakkabısının altını pençe yaptıracaksa gitsin kendini köprünün altında bilmem ne yaptırsın” dedi. Bu söz ağzından adlı adınca çıktı. Benim evi bırakıp İstanbul’a gelme kararı almama sebep işte bu sözdür. Dedim ki “ oğlum Hayri bundan sonra sen tek başına bi adam olarak hayata tutunacaksın. Evden ayrılacaksın, çalışıp okuyacak ve iş güç sahibi olacaksın” Öyle de yaptım çünkü başka çıkış yolum yoktu. Gideceğim gün otobüse binmeden babamı da görmek, elini öpüp vedalaşmak istedim ama babam “ gidişin olsun dönüşün olmasın” dedi. İstanbul’a Bayrampaşa’ya teyzemlerin yanına geldim. Kısa bi süre sonra eniştemle anlaşamayınca oradan ayrılıp oda tuttum. Ondan sonra İstanbul’da hep hem çalıştım hem okudum. Elimden gelen gayretin, azmin hepsini gösterdim. Böyle böyle üniversiteyi bitirip öğretmen oldum. Evlendim, ailemi kurdum. Şimdi ilkokul diplomamdaki o ilk fotoğrafıma bakınca kendi hayatını babasının elinden çekip kurtarabilmiş bir çocuk görüyorum ve bu cesareti gösterebildiği için o çocukla gurur duyuyorum.” İstanbul/ 2020

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com.

Yukarı ↑